# Mars’taki Kadim Göl Yaşam Barındırmaya Elverişliydi

- Bağlantı: https://www.uzaydanhaberler.com/2017/10/06/marstaki-kadim-gol-yasam-barindirmaya-elverisliydi/
- Yayımlanma: 2017-10-06T21:14:34+03:00
- Yazar: Alper Gökce

[[

Kraterdeki gölün nasıl görünebileceğini gösteren bir illüstrasyon
 Görsel: NASA/
JPL-Caltech/ESA/DLR/FU Berlin/MSSS

Mars’ın kayalık yataklarının NASA’nın Curiosity gezginiyle alınmış bir yakın görüntüsü,
gezegenin kadim geçmişinde, yüzeyi, sıvı suyu ve belki de yaşamı destekleyecek kadar
ılık ve nemli tutacak bir mevsim değişimini gösteriyor. Eski bir gölün kanıtları,
kıyılarındaki eşsiz iki habitat beklentisine işaret ediyor; gölün alt bölümü, oksijen
zengini üst kısma kıyasla oksijenden yoksundu.

Science dergisinde yayınlanan yeni bir makaleye göre, Gale kraterindeki kadim bir
gölün redoks sınıflandırmasında Stony Brook Üniversitesi’nden yer bilimci Joel Hurowitz
ve meslektaşları, bin kilometrelik bir alandaki en derin noktanın, Gale Krateri’nin
çok eski koşullarının bir görüntüsünü oluşturabilmek için gezginin üç yıldan daha
fazla süre boyunca elde ettiği verileri kullandılar. Bir zamanlar bir gölde sona
eren nehirlerin olduğu alan, yani 240 kilometrelik krater, yaklaşık 3.8 milyar yıl
önce gerçekleşen bir çarpışma sırasında oluştu. Bu nehirler tarafından ve göl yatağına
bırakılan tortul kayalar, ortamın zamanla nasıl değiştiğini anlatıyor.

Curiosity, Bradbury grubu olarak bilinen bir tortul kayalar grubuna indi. Gezgin
bu grubun Sheepbed kiltaşları olarak adlandırılan bir bölümünden ve kraterin merkezindeki
Sharp Dağı olarak bilinen 5 kilometrelik yükseltinin tabanındaki Murray formasyonundaki
kayalardan örnek aldı. Her iki türdeki kayalar, eski bir gölde biriktirilmişti ama
Sheepbed kayaları daha yaşlılar ve stratigrafik kaya katmanlarında daha aşağıda 
oluştular. Bu iki kaya türünün karşılaştırılması, paleoortamla ilgili ilginç bilgilerin
ortaya çıkarılmasına yol açabilir.

Aynı bölgede, aynı zamanda oluşmuş kayalar, yine de bileşim ve diğer karakteristiklerde
farklılık gösterebilir. Bu farklı gruplamalar “fasiyes” olarak bilinir ve Murray
formasyonu iki fasiyese bölünmüş durumda. Bir tanesi büyük oranda hematit ve filosilikattan
meydana geliyor ve HP olarak isimlendiriyor. MS olarak bilinen diğeri ise bilinen
manyetit-silikat fasiyesi.

Hurowitz, “İki Murray fasiyesi, gölün farklı bölümlerinde, muhtemelen aynı zamanda
biriktiler” diye açıklıyor. “İlki sığ sularda, diğer ise daha derinde birikti.”

[[

Curiosity, Bradbury grubu olarak bilinen kayalara indi. Murray Formasyonu, Sharp
Dağının tabanında, daha genç kayalardan meydana geliyor. Diyagramda yükseklik abartılı
veriliyor.
 Görsel: NASA/JPL-Caltech

Kıyıya yakın HP fasiyesi kayalarda, derin su MS fasiyesinin ince katmanlarında göre
daha kalın katmanlara sahip. Katman kalınlığındaki bu farklılık, göle akan nehrin
yavaşlaması ve tortul malzemelerin bir kısmını göl kıyısında bırakmasından kaynaklanıyor.
Akıntı daha sonra göle yayılıyor ve daha ince malzemeyi gölün daha derin bölümlerine
bırakıyor.

İki fasiyesin farklı mineral yapısı, gölün iki katmana ayrılmasından kaynaklandı.
Düşük atmosferik oksijen seviyeleriyle birlikte morötesi (UV) radyasyon, gölün üst
bölümünü geçti ve göldeki moleküller üzerinde oksitleyici etkisi gösterdi. Bu demir(
Fe^(2+)) ve manganez (Mn^(2+)) iyonları göle, yeraltı suyunun göl tabanından sızmasıyla
göle taşındı.

UV ve oksijen bunlarla etkileşime girdiğinde elektron kaybettiler, yani oksitlendiler.
Oksitlenmiş demir ve manganez, nihayetinde Curiosity tarafından HP fasiyesinde örnek
alınan kayaları oluşturacak olan minerallere, hematit ve manganez oksite çökeldiler.
Ama UV ve oksijen göl tabanına kadar ulaşmadı ve böylece demir ve manganez gölün
daha derin kısmında oksitlenmedi, bunun yerine MS fasiyesini oluşturan, magnetit
adlı mineral haline geldi.

Murray formasyonundaki iki fasiyesin oksitlenmesinde, gölün katmanlarındaki farklılıklardan
kaynaklanan farka redoks sınıflandırması deniyor. Kadim göldeki redoks sınıflandırmasını
tanımlamak, var olmuş olabilecek herhangi bir mikrobiyal yaşam için tamamen farklı
türde iki potansiyel habitat olduğunu gösteriyor.

Araştırmacılar aynı zamanda Murray formasyonunun yüksek bir tuz konsantrasyonuna
sahip olduğunu keşfettiler. Bu da gölün buharlaşmasıyla ve bu nedenle potansiyel
bir habitatın sonuyla ilişkili ipuçları sağlıyor. Yüksek tuzluluk, suyun buharlaşması
ve geride tuzu bırakmasının bir sonucu. Ne var ki buharlaşma, çamur kuruyup çatladığında
gördüğünüze benzeyen desikasyon çatlakları gibi başka emareler de bırakıyor ve bu
işaretlerden hiçbirisi Murray formasyonunda görülmüyor. Bu, buharlaşmanın daha ileri
bir zamanda meydana geldiğini ve tuzların Murray kayalarında biriktirilmeden önce
Murray formasyonunun üzerini örten katmanlardan sızdığını gösteriyor.

Hurowitz “Curiosity, gölün buharlaşmasının burada biriken kayaları etkileyip etkilemediğini
bulmak için mutlaka stratigrafide daha yukarıdaki kayaları da inceleyecektir” diyor.“
Gerçekte, biz konuşurken gezgin, Vera Rubin Sırtı olarak bilinen bölgede tam da 
bunu yapıyor.”

[[

İçeri akan nehir, göl kıyısına yakın daha kalın malzemeyi (klastikler), gölün daha
derin bölümüne doğru ise daha ince malzemeyi biriktiriyor. Gelmekte olan UV ve O2,
gölün üst kısmındaki demir ve manganezi oksitliyor ama gölün alt kısmında aynı işlem
gerçekleşmiyor. Bu da redoks sınıflandırması olarak bilinen şeyi oluşturuyor ve 
Murray formasyonundaki iki farklı fasiyesin değişik mineralojilerine yansıyor.
 
Referans: Hurowitz et al. (2017). Science.

Curiosity bu kayaları incelediğinde Murray formasyonunda bulunan tuzların, buharlaşmanın
daha geç bir periyodundan geldiğini ve Murray formasyonu birikirken önemli bir buharlaşma
gerçekleşmediğini, yani ortamın muhtemel yaşam formlarını destekleyecek kadar kararlı
olduğunu doğrulayabilecek.

Araştırmanın bir diğer sonucu da iklim değişikliğinin kanıtı. Daha yaşlı olan Sheepbed
formasyonu, Murray formasyonuyla karşılaştırıldığında kimyasal aşınmaya dair çok
az kanıt sunuyor. Genç kayalardaki kimyasal aşınmaya doğru önemli değişim iklimin
büyük ihtimalle soğuk, kurak şartlardan ılık ve ıslak bir ortama doğru değiştiğine
işaret ediyor.

Hurowitz “Bu iklim değişikliğinin zamanlaması kesin olarak söyleyebileceğimiz bir
şey değil çünkü Sheepbed öğesiyle Murray formasyonunu temas halinde görmedik” diyor.“
Eğer görmüş olsaydık o zaman kimyasal ve mineralojik özelliklerindeki değişimin (
hızlı bir iklim değişikliğine işaret eden şekilde) ani mi yoksa kademeli mi olduğunu
söyleyebilirdik. En iyi ihtimalle söyleyebileceğimiz, incelediğimiz kayaların on
binlerce yıldan 10 milyon yıla kadar bir zaman aralığında biriktirilmiş gibi durduğu.”

Mars’taki iklim değişikliğinin sebebi hala bir tartışma konusu. Eğer iklim kısa 
bir zaman içerisinde değiştiyse kısa süreli değişikliklerden ya da bir asteroid 
çarpmasından kaynaklanmış olabilir. İklimdeki daha yavaş bir değişim ise gezegenin
eğiklik çevrimindeki değişikliklerin sonucu olabilir.

Kayalarda işaretleri görülen iklim değişikliği, Mars’ın eski ortamının yüzeyde sıvı
suyun varlığının korunabileceği kadar ılık ve nemli olabileceğini gösteriyor. Murray
formasyonundaki farklı mineraloji ile açığa çıktığı gibi gölün redoks sınıflandırması,
gölün kendi içerisinde iki farklı ortam olduğunu gösteriyor. Eğer o zamanda Mars’ta
mikrobiyal yaşam mevcutsa, potansiyel olarak yaşanabilir farklı yerler, anaerobik
yaşam formlarının muhtemelen gölün daha derinlerinde yaşamasıyla birlikte çeşitliliğe
yol açmış olabilir.

Hurowitz “Gale’nin kayalarındaki kayıtları yakından inceleme fırsatımız olmasaydı
böyle bir şeyi tahmin edebilir miydik emin değilim” diye ekliyor.

 
